🏺 Μια σύντομη ιστορία των ζαριών
Από τις αρθρώσεις και τους αρχαίους κύβους μέχρι το πλαστικό πολυεδρικό σετ σε ένα μοντέρνο τραπέζι παιχνιδιού.
Τα ζάρια είναι παλαιότερα από τα περισσότερα παιχνίδια που μπορούμε ακόμα να ονομάσουμε. Η ακριβής γενέτειρά τους είναι δύσκολο να προσδιοριστεί επειδή άνθρωποι σε διαφορετικά μέρη ανακάλυψαν την ίδια χρήσιμη ιδέα: σημαδέψτε ένα μικρό αντικείμενο, πέτα το και αφήστε την τύχη να επιλέξει ένα αποτέλεσμα.
Πριν από τον κύβο
Μερικοί από τους πρώτους τυχαιοποιητές δεν κατασκευάζονταν καθόλου ζάρια. Οι άνθρωποι πέταξαν κόκκαλα ζώων, κοχύλια, μπαστούνια και άλλα αντικείμενα των οποίων οι διαφορετικές θέσεις ανάπαυσης μπορούσαν να διαβαστούν ως διαφορετικά αποτελέσματα. Οι αρθρώσεις ήταν ιδιαίτερα βολικές επειδή προσγειώνονται φυσικά με περιορισμένο αριθμό αναγνωρίσιμων τρόπων.
Όταν έξι έδρες έγιναν μια πολύ καλή ιδέα
Τα ζάρια σε σχήμα κύβου εμφανίζονται στα αρχαιολογικά αρχεία σε πολλές αρχαίες κοινωνίες. Ένας κύβος είναι ασυνήθιστα πρακτικός: έχει έξι ίσες τετράγωνες πλευρές, είναι εύκολο να αριθμηθεί, στοιβάζεται καλά και παράγει ένα συμπαγές σύνολο αποτελεσμάτων. Μόλις τυποποιηθούν οι σημάνσεις, όλοι στο τραπέζι μπορούν να διαβάσουν αμέσως το αποτέλεσμα.
Το γνωστό μοτίβο pip είναι μόνο μία οπτική γλώσσα για αυτά τα έξι αποτελέσματα. Διαχρονικά, τα ζάρια έχουν χρησιμοποιήσει κουκούτσια, αριθμούς, σύμβολα και λέξεις. Το σημαντικό μέρος δεν είναι οι τελείες. Είναι η συμφωνία ότι κάθε σταθερή έδρα σημαίνει κάτι.
Τα ζάρια γίνονται υλικό παιχνιδιού
Για αιώνες, τα ζάρια χρησιμοποιήθηκαν σε αγώνες αγώνων, παιχνίδια τυχερών παιχνιδιών και κοινωνικά παιχνίδια. Ήταν αρκετά φθηνά για μεταφορά και αρκετά απλά για να τα καταλάβουμε χωρίς σανίδα. Το ίδιο αντικείμενο θα μπορούσε να αποφασίσει την κίνηση, τη βαθμολογία ή εάν μια επικίνδυνη ενέργεια πέτυχε.
Το σύγχρονο επιτραπέζιο gaming διεύρυνε την οικογένεια. Τα ζάρια D4, D8, D10, D12 και D20 έκαναν βολική τη χρήση πιθανοτήτων εκτός από μία στις έξι. Τα παιχνίδια ρόλων βοήθησαν να μετατραπεί το μικτό πολυεδρικό σύνολο σε ένα αναγνωρίσιμο από μόνο του αντικείμενο.
Και τότε το ζάρι έγινε λογισμικό
Ένα εικονικό ζάρι δεν έχει φυσική έδρα για να προσγειωθεί. Το λογισμικό δημιουργεί μια τυχαία τιμή και η διεπαφή μετατρέπει αυτόν τον αριθμό σε ένα οικείο τελετουργικό κύλισης. Το αντικείμενο άλλαξε, αλλά η κοινωνική λειτουργία μετά βίας έγινε: μια ομάδα θέλει ένα αποτέλεσμα που κανένας στο τραπέζι δεν επέλεξε άμεσα.